కబురు

కబురు
పదిలంగ మురిపెముతో మనసంత నిండింది
కలలైన రాకుండ రేయంత నిండింది
వరుసగా విరుపులతో అలకలెన్నోచూపింది
అలిగి అలిగి నిట్టుర్చి తన వయసంత దాచింది
నా కౌగిలంత ఇరుకుగా కావాలి జగమంది
నా ఊపిరంత వెచ్చగా నింగి కావాలి అంటుంది
పదిలంగ మురిపెముతో మనసంత నిండింది
కలలైన రాకుండ కనులలో నిండింది

చీకటిలోనైన చూపుతో వేలుతుర్ని చిమ్మింది
వెన్న చలువతో నవ్వి పువ్వులై విరిసింది
తుళ్ళుతూ తూలుతూ వానజల్లులో తడిసింది
వెండి గజ్జలతో ఘల్లు ఘల్లుమని ఎగసింది
కనులతో రమ్మంది కబురులే చెప్పంది
వచ్చినంతనె మోము సిగ్గుతో ముగ్గులేసింది
పదిలంగ మురిపెముతో మనసంత నిండింది
కలలైన రాకుండ నిద్రంత నిండింది


చంద్రుడ్ని చూపించి వాడిలో ఎమున్నదంటుంది
చుక్కల్ని చూపించి నా నవ్వులంటుంది
విధిరాత రాసింది బ్రహ్మయే అంటుంది
తన రాతలో నా పేరు పదిలంగ ఉందంది
నాకోసమే తనొక హారతౌతానంది
దేవిడ్ని నా మేలె బ్రతుకంత ఇమ్మంది
పదిలంగ మురిపెముతో మనసంత నిండింది
కలలైన రాకుండ జోల పాటయ్యింది

ఏడిపించే జీవితం దూరాన్ని పెంచింది
మా మధ్య ప్రతి జ్ఞాపకం కన్నీరు కార్చింది
లోకాన్ని చూపించి తనకెన్దుకంటుంది
నన్ను మించిన తోడు ఇంకెవ్వరంటుంది
తను లేని నా గుండె ఒంటరిగ మిగిలింది
కనులార చుపుకై ఎదురుచుపె మిగిలింది
పదిలంగ మురిపెముతో నాలోనె కలసింది
తన రాకతో బ్రతుకు కలలాగ సాగింది